ساقیا آمدن عید مبارک بادت

                وان مواعید که کردی مرود از یادت

شادی مجلسیان در قدم و مقدم توست

               جای غم باد هر آندل که نخواهد شادت

برسان یندگی دختر زرگوی بدرآی

                 که دم همت ما کرد زبند آزادت

چشم بد دور کز آن تفرقه ات با زآورد

                 طالع نامور و دولت مادزادت

شکر ایزد که ز تاراج خزان رخنه نیافت

              بوستان سمن و سرو و گل و شمشادت

در شگفتم که در این مدت ایام فراق

                 برگرفتی ز حریفان دل و دل میدادت

         حافظ از دست مده دولت این کشتی نوح

                ورنه طوفان حوادث ببرد بنیادت

زنـــــــــــــــــــــدگی

زندگی تکه کاهی است که کوهش کردیم

زندگی کوه بزرگی است که کاهش کردیم

زندگی نیست به جز نم نم باران بهار

زندگی نیست به جز دیدن یار

زندگی نیست به جز عشق به جز حرف محبت به کسی

ور نه هر خار و خسی زندگی کرده بسی

زندگی تجربه تلخ فراوان دارد

دو سه تا کوچه و پس کوچه و اندازه یک عمر بیابان دارد

زندگی گهگاهی مثل کوه بلند است مثل یک کاه سبک

زندگی بیشترش سنگین است

زندگی گهگاهی مثل یک شمع می سوزد گرد پروانه خویش

زندگی بیشترش سوختن است درس آموختن است

زندگی بیشترش فانوس است لب دریای خیال آویزان

می توان آن را دید و نه بیش روشن است اما به اندازه خویش

گاه گاهی چلچراغی است از این همه جا نور دلش گسترده

روز را شب به هوس آورده

گاه گاهی زندگی رنگ طلاست این طلا نیست بلاست

زندگی بیشترش کمرنگ است آب هم آبی نیست بی رنگ است

زندگی یک خدا هم دارد که من از او نمی ترسم

خود او می گوید مهربان است مهربان ترس ندارد جانم

زندگی تابلویی است نیمه راه که زسرمنزل مقصودخبری می آرد

کار او هشدار است گر مسافر رهش بیدار است

زندگی هر طرفش دیوار است گاهی دری پنجره ای هم دارد

کاش می شد که خدا خانه اش پر از پنجره بود

چند تا کافی نیست همه را باید دید

زندگی تکه کاهی است که کوهش کردیم

زندگی کوه بزرگی است که کاهش کردیم

مسعود فردمنش

برکت باشه

آیا کسی هست که تمرینات معنوی اک را _ نه شبیه کسی که به طور دائم تسبیح صوری می اندازد، بلکه_ با خواسته ای واقعی برای گشودن خود بر اسرار الهی انجام دهد؟

فوبی کوانتز: شریعت کی سوگماد یک آینه است. آنچه که در قلب توست همان چیزی است که در صفحات این کتاب مشاهده خواهی کرد. اگر خواننده دارای نقطه نظرات زیادی باشد کتاب چیزی برای گفتن به او نخواهد داشت

امشب به سر سودای اوست          شب تا سحر نجوای اوست

امشب دلم پر می زند                     آهنگ دیگر می زند

امشب صدای صوت او                     گوید سخن از سر او

صبح تا به شب سوزی اگر               با درد می سازی اگر

در سوزشت نوری است نهان          در درد تو سرّی نهان

بنگر به سوز و ساز ها                    بنگر به نور راز ها

صوت کرم را گوش کن                    نور سخن را نوش کن

آزادي يك پارادوكس است و اين پارادوكس به دامي تبديل مي شود كه انسان ها در آن گرفتار مي شوند، مگر اين كه از جريان وقوع اين دوگانگي آگاه شوند و از توانمندي هاي خود در جهت پرهيز از گرفتار شدن استفاده نمايند.

شرق خطر: پال توئچل