اكثراوقات اتفاق مي افتد، ما هميشه درهنگام بروز مشكلات، مي گوئيم: خدايا اين مشكل را برايم برطرف كن!!!... يعني نظر خداوند در مورد ايجاد مسئله اشتباه بوده و ما خواهان اصلاح آن هستيم ! در حاليكه بسياري از شرايط پيش آمده در زندگي موقعيتي بي نظير در رسيدن به تجربه اي الهي و دركي عميق تر نسبت به حقيقت است. بنابراين دعايي كه به خداوند فرمان مي دهد تا به روش معيني كاري را انجام دهد به دليل نيروي منفي كه دارد سبب ركود معنوي فرد مي شود ، سخت ترين شرايط در زندگي حاوي عظيم ترين آگاهي هاست كه ما با اراده ي خود آنرا از خويش دريغ مي كنيم!... حتي دعا كردن براي ديگران به معناي تغيير وضعيت آگاهي و محروم نمودن آنان از بينشي است كه بي شك در روند معنوي زندگي شان مهم بوده و عوارض بدي براي دعا كننده درپي خواهد داشت !... پس بياموزيم كه در مواجهه با مشكلات بگوئيم :

 خدايا مشيّت و خواست تو جاري باد و هر آنچه تو برايم مقدّر مي كني را با تمام وجودم پذيرا خواهم شد !!

واين يعني تسليم حقيقي در درگاه خداوند...